Aeroplan - Zlatibor- Fall Gelb

RASPORED VAZDUHOPLOVNIH SNAGA PRED NEMAČKI NAPAD NA FRANCUSKU, BELGIJU, HOLANDIJU I LUKSEMBURG

Nakon što je osvojena Poljska a operacije u Norveškoj privedene kraju završene su i pripreme za nemačku ofanzivu na zapadu. Hitler je želeo brzu pobedu ali je nemački prvobitni plan podrazumevao nastupanje kao i 1914.godine što je značilo dugu i iscrpljujuću bitku u Flandriji. Rešenje je ponudio general Majnštajn (Erich von Manstein) koji je preložio lukav plan. Osnovna predpostavka je bila da će anglo-francuske snage ući na teritoriju Belgije i Holanije kako bi front uspostavili što dalje od Francuske. Majnštajn se odlučio za rizičan manevar da se savezničke snage kada uđu u Belgiju odseku napadom oklopnih snaga preko Ardena, Luksembuga i Sedana kojim bi se one opkolile i tukle u Belgiji. Napad na Holandiju je naknadno uvršten u operativni plan jer je Gering insistirao da su holandski aerodromi neophodni za napad na Veliku Britaniju.

Vermaht je za napad prikupio velike snage, oko 2.700 tenkova i samohotki, kao i 7.500 artiljerijskih oruđa raspoređenih u 137 divizija od kojih je bilo po jedna konjička, padobranska i vazdušnotransportna, 7 motorizovanih i 10 oklopnih divizija. Ove snage su podeljene u tri grupe armija: Grupa armija A generala Runšteta (Gerd von Rundstedt) u čijem sastavu su bile tri armije (4., 12. i 16. armija) i oklopna grupa „Klajst“ sa 34 pešadijske, 7 oklopnih, 3 motorizovane, 3 rezervne i 1 brdska divizija; Grupa armija B generala Boka (Fedor von Bock) je u svom sastavu imala 6. i 18. Armiju sa 22 pešadijske, 3 oklopne, 2 motorizovane, i po jednu konjičku, padobransku i vazdušnotransportnu diviziju; Grupa armija C generala Laba (Wilhelm Ritter von Leeb) je imala 1. i 7.armiju sa 19 pešadijskih divizija.[1]

Grupa armija C je bila raspoređena duž nemačko-francuske granice sa zadatkom da demonstrira napad na liniju Mažino (Maginot Line), Grupa armija B je trebala da osvoji Holandiju i da na sebe privuče savezničke snage, a Grupa armija A je trebala da izvede završni udarac opkoljavanja savezničkih snaga.

Luftwaffe je u dve vazdušne flote rasporedila 1.607 srednjih, 378 obrušavajućih i 49 brzih bombardera, 1.266 lovaca Bf-109 i 319 lovaca razarača Bf-110.[2]

S druge strane savezničke snage su bile znatno drugačije postavljene. Belgija i Holandija su kako ne bi isprovocirale Nemačku odbijale bilo kakvu vojnu saradnju sa Francuskom i Velikom Britanijom. Stoga su saveznici 17.novembra usvojili plan kojim se predviđalo da savezničke snage uđu u Belgiju čim je Nemci napadnu. U međuvremenu je odlučeno da se pomogne i Holanđanima, pa su dodatne trupe prikupljene kako bi popunile rupu između Holanđana i Belgijanaca.

Francuzi su formirali dva fronta: jugo-istočni na granici sa Italijom (Alpska armija 4 pešadijske divizije i 40 bataljona alpskih lovaca) i severoistočni na granici sa Belgijom, Luksemburgom i Nemačkom. Na severo-istočnom frontu su raspoređene tri grupe armija: 1.grupa armija je držala front od obale Lamanša do Luksemburga (1., 2., 7., i 9.francuska armija, i britanske ekspedicione snage – British Expeditionary Force BEF) sa 27 pešadijskih, 6 motorizovanih, 4 konjičke, 3 lake, 3 tvrđavske i polovina oklopne divizije, kao i dve konjičke brigade; 2.grupa armija je držala front od Luksemburga do granice sa Švajcarskom (3., 4. i 5. francuska armija) sa 18 pešadijskih i 1 tvrđavskom i 1 konjičkom divizijom, i posade Mažino linije u jačini od 8 tvrđavskih i 7 divizija u rezervi; 3.grupa armija je držala front duž francusko-švajcarske granice u čijem sastavu je bila 8.armija i 45.tvrđavski korpus.

Sve u svemu saveznici su imali 136 divizija, i to: Belgija 22, Francuska 94, Holandija 10 i Velika Britanija 10.

Što se vazduhoplovstva tiče saveznici su imali organizacionih i komandnih problema. Nije bilo planova o zajedničkom dejstvovanju sa vazduhoplovstvima Belgije i Holandije, a i saradnja između francuskog i britanskog vazduhoplovstva nije bila na zavidnom nivou.

Belgijsko ratno vazduhoplovstvo (Aeronautique Militaire) je u maju 1940.godine raspolagalo sa oko 180 aviona (41 Fairey Fox, 21 Renard R-31, 11 Hurricane Mk I, 15 Gloster Gladiator, 23 FIAT Cr.42, 30 Fairey Fox VI & VII, 14 Fairey Battle III, 27 Fairey Fox) raspoređenih u tri puka (Régiment d'Aéronautique): izviđački (6 eskadrila i 62 aviona), lovački (6 eskadrila i 79 aviona), bombarderski (4 eskadrile i 41 avion).

Armée de l'Air je u maju 1940.godine na zapadnom frontu rasporedila 796 lovaca, 323 bombardera i 524 izviđača u četiri teritorijalne komande:

1. severna – prema Belgiji (Zone d'Opérations Aériennes Nord - Z.O.A.N.) koja je raspolagala sa tri dnevne (GC21, GC23 i GC25) i jednom noćnom (NGC) lovačkom grupom sa 386 lovaca (120 MS-406, 39 MB-151, 98 MB-152, 64 Potez 631, 61 Hawk 75 i 4 D-520) i dve bombarderske grupe (GB6 i GBA18) sa 82 bombardera (28 LeO 451, 24 Amiot 143, 5 Amiot 354, 23 Brege 631 i 2 Bloch 131).[3] Ovom broju treba dodati i izviđačke avione 1.grupe armija kod čijom kontrolom su bile 22 izviđačke eskadrile (1.armija – 8 eskadrila i 96 aviona, 2.armija – 5 eskadrila i 55 aviona, 7.armija – 4 eskadrile i 48 aviona, 9.armija – 5 eskarila i 56 aviona) sa 255 aviona (5 Bréguet 27, 26 LéO C.30, 38 Mureaux 115, 16 Mureaux 117, 22 Potez 27, 9 Potez 39, 129 Potez 63.11 i 9 Potez 637).

2. istočna duž nemačko-francuske granice (Zone d'Opérations Aériennes Est - Z.O.A.E.) je raspolagala sa jednom lovačkom grupom (GC22) i dve bombarderske grupe (GB10 i GB15) sa 198 lovaca (101 MS-406, 22 MB-152 i 58 Hawk 75) i 49 bombardera (24 Amiot 143, 5 Bloch 200 i 20 Farman F222). U sastavu 2.grupe armija raspoređeno je 14 izviđačkih eskadrila (3.armija – 6 eskadrila sa 70 aviona, 4.armija – 3 eskadrile sa 32 aviona, 5.armija – 5 eskadrila sa 56 aviona) sa 158 aviona (3 Bréguet 27, 3 Bloch 174, 1 Hawk 75, 21 Mureaux 115, 15 Mureaux 117, 9 Potez 27, 11 Potez 39, 86 Potez 63.11 i 9 Potez 637).

3. južna – uz nemačko – švajcarske granice (Zone d'Opérations Aériennes Sud - Z.O.A.S.) je raspolagala sa samo jednom lovačkom grupom (GC24) sa 80 lovaca (73 MS-406 i 7 D-520). U sastavu 3.grupe armija bilo je 5 izviđačkih eskadrila sa 66 aviona (9 Bréguet 27, 2 Bloch 131, 3 Bloch 174, 5 Potez 25, 5 Potez 27, 3 Potez 39, 32 Potez 63.11 i 7 Potez 637)

4. Alpska (Zone d'Opérations Aériennes des Alpes - Z.O.A.A.) je raspolagala sa 132 lovca (67 MS-406, 40 D-520, 9 MB-151, 2 MB-152, 14 Potez 631) u 8 eskadrila i 192 bombardera (7 Amiot 354, 13 Bréguet 691, 9 Bréguet 693, 93 Bloch 210, 26 Glen – Martin 167F, 35 LéO 451, i 9 Potez 633) raspoređenih u pet bombarderskih i jednu jurišnu grupu. Ali ove jedinice nisu bile operativne jer su se nalazile u procesu obuke. U sastavu Alpske armije bilo je 45 izviđačkih aviona (4 Mureaux 115, 4 Mureaux 117, 36 Potez 63.11, 1 Potez 637).

Luchtvaarafadeling je 10. maja 1940.godine raspolagalo sa 124 aviona (36 lovaca Fokker D.XXI, 23 dvomotorna lovca Fokker G.1, 9 srednjih bombardera T.5 i 11 jurišnih bombardera DB-8A kao i 54 izviđačka aviona) raspoređenih u dva vazduhoplovna puka (Luchtvaartregiment). 1.Vazduhoplovni puk je imao dve grupe. Strateška grupa se sastojala od: eskadrile bombardera Fokker T.5 (9) i izviđačke eskadrile Fokker G.1 (10). Lovačka grupa se sastojala od: 2 eskadrile Fokker D.XXI (20), 2 eskadrile Fokker G.1 (23). 2.Vazduhoplovni puk je imao lovačku grupu koja se sastojala od eskadrile Fokker D.XXI (9) i eskadrile bombardera D-8A (11) i 4 izviđačke eskadrile (Fokker C-5 i FK-51). Od 124 aviona samo su 72 bila operativna u trenutku nemačkog napada.[4]

RAF je za operacije u Francuskoj formirao dve posebne komande: Advanced Air Striking Force – AASF (isturena bombarderske snage) i Air Component of BEF (vazdušna komponenta britanskih ekspedicionih snaga). Prva komanda je bila zadužena za organizaciju strateškog bombardovanja Nemačke, a druga je trebala da pruži podršku kopnenim snagama. Kako bi se efikasnije koristile postojeće snage početkom 1940.godine formirana je British Air Force France – BAFF (komanda svih britanskih vazduhoplovnih snaga u Francuskoj).

AASF je imao četiri vazduhoplovna puka: Wing 67 sa eskadrilama N^o1 i N^o73, Wing 71 sa N^o105, N^o114, N^o139 i N^o150, Wing 75 N^o88, N^o103, N^o218 i Wing 76 sa N^o12, N^o142, N^o226. Svega 12 eskadrila i 194 aviona (34 Hurricane, 32 Blenheim, 128 Battle), a još jedna eskadrila (N^o501) će stići 11.maja.[5] AC BEF je imao u svom sastavu četiri samostalna vinga: Wing 50 sa N^o4, N^o13, N^o16; Wing 51 sa N^o2, N^o26; Wing 52 sa N^o53, N^o59 i Wing 70 sa N^o18, N^o57, svega 9 eskadrila i 165 aviona (99 Lysandr, 66 Blenheim). Ovde treba dodati i 14.lovačku grupu sa tri vinga (60,61 i 63) i 4 lovačke eskadrile (N^o85, N^o87, N^o607, N^o615 i) sa 94 lovca (68 Hurricane i 26 Gladiator) a još dve eskadrile (N^o3, N^o79) će stići već 11.maja.[6] Sve u svemu BAFF je u Francuskoj imao 25 eskadrila i 453 aviona.

[1] grupa autora “Vojna enciklopedija”, Vojnoizdavački zavod, Beograd, 1972.godine, tom IX, str. 367

[2] http://www.geocities.com/CapeCanaveral/2072/Aug40.html#Scan

[3] http://france1940.free.fr/adla/ada_may.html

[4]

[5] http://niehorster.orbat.com/017_britain/40-05_bef/bef_air_aasf.html

[6] http://niehorster.orbat.com/017_britain/40-05_bef/bef_air_ac.html

		Kada samo jednom osetite zadovoljstvo koje pruža letenje, zauvek ćete hodati zemljom očiju okrenutih nebu, jer ste tamo bili i čeznućete da se tamo vratite Leonardo da Vinči
10.05.2009
O NAMA	JEDRILIČARSTVO	RC AVIONI	MAKETARSTVO	DOGADJAJI	ISTORIJA	GALERIJA	DOWNLOAD	KONTAKT
RASPORED VAZDUHOPLOVNIH SNAGA PRED NEMAČKI NAPAD NA FRANCUSKU, BELGIJU, HOLANDIJU I LUKSEMBURG Nemačke snage Nakon što je osvojena Poljska a operacije u Norveškoj privedene kraju završene su i pripreme za nemačku ofanzivu na zapadu. Hitler je želeo brzu pobedu ali je nemački prvobitni plan podrazumevao nastupanje kao i 1914.godine što je značilo dugu i iscrpljujuću bitku u Flandriji. Rešenje je ponudio general Majnštajn (Erich von Manstein) koji je preložio lukav plan. Osnovna predpostavka je bila da će anglo-francuske snage ući na teritoriju Belgije i Holanije kako bi front uspostavili što dalje od Francuske. Majnštajn se odlučio za rizičan manevar da se savezničke snage kada uđu u Belgiju odseku napadom oklopnih snaga preko Ardena, Luksembuga i Sedana kojim bi se one opkolile i tukle u Belgiji. Napad na Holandiju je naknadno uvršten u operativni plan jer je Gering insistirao da su holandski aerodromi neophodni za napad na Veliku Britaniju. Vermaht je za napad prikupio velike snage, oko 2.700 tenkova i samohotki, kao i 7.500 artiljerijskih oruđa raspoređenih u 137 divizija od kojih je bilo po jedna konjička, padobranska i vazdušnotransportna, 7 motorizovanih i 10 oklopnih divizija. Ove snage su podeljene u tri grupe armija: Grupa armija A generala Runšteta (Gerd von Rundstedt) u čijem sastavu su bile tri armije (4., 12. i 16. armija) i oklopna grupa „Klajst“ sa 34 pešadijske, 7 oklopnih, 3 motorizovane, 3 rezervne i 1 brdska divizija; Grupa armija B generala Boka (Fedor von Bock) je u svom sastavu imala 6. i 18. Armiju sa 22 pešadijske, 3 oklopne, 2 motorizovane, i po jednu konjičku, padobransku i vazdušnotransportnu diviziju; Grupa armija C generala Laba (Wilhelm Ritter von Leeb) je imala 1. i 7.armiju sa 19 pešadijskih divizija.[1] Grupa armija C je bila raspoređena duž nemačko-francuske granice sa zadatkom da demonstrira napad na liniju Mažino (Maginot Line), Grupa armija B je trebala da osvoji Holandiju i da na sebe privuče savezničke snage, a Grupa armija A je trebala da izvede završni udarac opkoljavanja savezničkih snaga. Luftwaffe je u dve vazdušne flote rasporedila 1.607 srednjih, 378 obrušavajućih i 49 brzih bombardera, 1.266 lovaca Bf-109 i 319 lovaca razarača Bf-110.[2] Savezničke snage S druge strane savezničke snage su bile znatno drugačije postavljene. Belgija i Holandija su kako ne bi isprovocirale Nemačku odbijale bilo kakvu vojnu saradnju sa Francuskom i Velikom Britanijom. Stoga su saveznici 17.novembra usvojili plan kojim se predviđalo da savezničke snage uđu u Belgiju čim je Nemci napadnu. U međuvremenu je odlučeno da se pomogne i Holanđanima, pa su dodatne trupe prikupljene kako bi popunile rupu između Holanđana i Belgijanaca. Francuzi su formirali dva fronta: jugo-istočni na granici sa Italijom (Alpska armija 4 pešadijske divizije i 40 bataljona alpskih lovaca) i severoistočni na granici sa Belgijom, Luksemburgom i Nemačkom. Na severo-istočnom frontu su raspoređene tri grupe armija: 1.grupa armija je držala front od obale Lamanša do Luksemburga (1., 2., 7., i 9.francuska armija, i britanske ekspedicione snage – British Expeditionary Force BEF) sa 27 pešadijskih, 6 motorizovanih, 4 konjičke, 3 lake, 3 tvrđavske i polovina oklopne divizije, kao i dve konjičke brigade; 2.grupa armija je držala front od Luksemburga do granice sa Švajcarskom (3., 4. i 5. francuska armija) sa 18 pešadijskih i 1 tvrđavskom i 1 konjičkom divizijom, i posade Mažino linije u jačini od 8 tvrđavskih i 7 divizija u rezervi; 3.grupa armija je držala front duž francusko-švajcarske granice u čijem sastavu je bila 8.armija i 45.tvrđavski korpus. Sve u svemu saveznici su imali 136 divizija, i to: Belgija 22, Francuska 94, Holandija 10 i Velika Britanija 10. Što se vazduhoplovstva tiče saveznici su imali organizacionih i komandnih problema. Nije bilo planova o zajedničkom dejstvovanju sa vazduhoplovstvima Belgije i Holandije, a i saradnja između francuskog i britanskog vazduhoplovstva nije bila na zavidnom nivou. Belgija Belgijsko ratno vazduhoplovstvo (Aeronautique Militaire) je u maju 1940.godine raspolagalo sa oko 180 aviona (41 Fairey Fox, 21 Renard R-31, 11 Hurricane Mk I, 15 Gloster Gladiator, 23 FIAT Cr.42, 30 Fairey Fox VI & VII, 14 Fairey Battle III, 27 Fairey Fox) raspoređenih u tri puka (Régiment d'Aéronautique): izviđački (6 eskadrila i 62 aviona), lovački (6 eskadrila i 79 aviona), bombarderski (4 eskadrile i 41 avion). Francuska Armée de l'Air je u maju 1940.godine na zapadnom frontu rasporedila 796 lovaca, 323 bombardera i 524 izviđača u četiri teritorijalne komande: 1. severna – prema Belgiji (Zone d'Opérations Aériennes Nord - Z.O.A.N.) koja je raspolagala sa tri dnevne (GC21, GC23 i GC25) i jednom noćnom (NGC) lovačkom grupom sa 386 lovaca (120 MS-406, 39 MB-151, 98 MB-152, 64 Potez 631, 61 Hawk 75 i 4 D-520) i dve bombarderske grupe (GB6 i GBA18) sa 82 bombardera (28 LeO 451, 24 Amiot 143, 5 Amiot 354, 23 Brege 631 i 2 Bloch 131).[3] Ovom broju treba dodati i izviđačke avione 1.grupe armija kod čijom kontrolom su bile 22 izviđačke eskadrile (1.armija – 8 eskadrila i 96 aviona, 2.armija – 5 eskadrila i 55 aviona, 7.armija – 4 eskadrile i 48 aviona, 9.armija – 5 eskarila i 56 aviona) sa 255 aviona (5 Bréguet 27, 26 LéO C.30, 38 Mureaux 115, 16 Mureaux 117, 22 Potez 27, 9 Potez 39, 129 Potez 63.11 i 9 Potez 637). 2. istočna duž nemačko-francuske granice (Zone d'Opérations Aériennes Est - Z.O.A.E.) je raspolagala sa jednom lovačkom grupom (GC22) i dve bombarderske grupe (GB10 i GB15) sa 198 lovaca (101 MS-406, 22 MB-152 i 58 Hawk 75) i 49 bombardera (24 Amiot 143, 5 Bloch 200 i 20 Farman F222). U sastavu 2.grupe armija raspoređeno je 14 izviđačkih eskadrila (3.armija – 6 eskadrila sa 70 aviona, 4.armija – 3 eskadrile sa 32 aviona, 5.armija – 5 eskadrila sa 56 aviona) sa 158 aviona (3 Bréguet 27, 3 Bloch 174, 1 Hawk 75, 21 Mureaux 115, 15 Mureaux 117, 9 Potez 27, 11 Potez 39, 86 Potez 63.11 i 9 Potez 637). 3. južna – uz nemačko – švajcarske granice (Zone d'Opérations Aériennes Sud - Z.O.A.S.) je raspolagala sa samo jednom lovačkom grupom (GC24) sa 80 lovaca (73 MS-406 i 7 D-520). U sastavu 3.grupe armija bilo je 5 izviđačkih eskadrila sa 66 aviona (9 Bréguet 27, 2 Bloch 131, 3 Bloch 174, 5 Potez 25, 5 Potez 27, 3 Potez 39, 32 Potez 63.11 i 7 Potez 637) 4. Alpska (Zone d'Opérations Aériennes des Alpes - Z.O.A.A.) je raspolagala sa 132 lovca (67 MS-406, 40 D-520, 9 MB-151, 2 MB-152, 14 Potez 631) u 8 eskadrila i 192 bombardera (7 Amiot 354, 13 Bréguet 691, 9 Bréguet 693, 93 Bloch 210, 26 Glen – Martin 167F, 35 LéO 451, i 9 Potez 633) raspoređenih u pet bombarderskih i jednu jurišnu grupu. Ali ove jedinice nisu bile operativne jer su se nalazile u procesu obuke. U sastavu Alpske armije bilo je 45 izviđačkih aviona (4 Mureaux 115, 4 Mureaux 117, 36 Potez 63.11, 1 Potez 637). Holandija Luchtvaarafadeling je 10. maja 1940.godine raspolagalo sa 124 aviona (36 lovaca Fokker D.XXI, 23 dvomotorna lovca Fokker G.1, 9 srednjih bombardera T.5 i 11 jurišnih bombardera DB-8A kao i 54 izviđačka aviona) raspoređenih u dva vazduhoplovna puka (Luchtvaartregiment). 1.Vazduhoplovni puk je imao dve grupe. Strateška grupa se sastojala od: eskadrile bombardera Fokker T.5 (9) i izviđačke eskadrile Fokker G.1 (10). Lovačka grupa se sastojala od: 2 eskadrile Fokker D.XXI (20), 2 eskadrile Fokker G.1 (23). 2.Vazduhoplovni puk je imao lovačku grupu koja se sastojala od eskadrile Fokker D.XXI (9) i eskadrile bombardera D-8A (11) i 4 izviđačke eskadrile (Fokker C-5 i FK-51). Od 124 aviona samo su 72 bila operativna u trenutku nemačkog napada.[4] Velika Britanija RAF je za operacije u Francuskoj formirao dve posebne komande: Advanced Air Striking Force – AASF (isturena bombarderske snage) i Air Component of BEF (vazdušna komponenta britanskih ekspedicionih snaga). Prva komanda je bila zadužena za organizaciju strateškog bombardovanja Nemačke, a druga je trebala da pruži podršku kopnenim snagama. Kako bi se efikasnije koristile postojeće snage početkom 1940.godine formirana je British Air Force France – BAFF (komanda svih britanskih vazduhoplovnih snaga u Francuskoj). AASF je imao četiri vazduhoplovna puka: Wing 67 sa eskadrilama N^o1 i N^o73, Wing 71 sa N^o105, N^o114, N^o139 i N^o150, Wing 75 N^o88, N^o103, N^o218 i Wing 76 sa N^o12, N^o142, N^o226. Svega 12 eskadrila i 194 aviona (34 Hurricane, 32 Blenheim, 128 Battle), a još jedna eskadrila (N^o501) će stići 11.maja.[5] AC BEF je imao u svom sastavu četiri samostalna vinga: Wing 50 sa N^o4, N^o13, N^o16; Wing 51 sa N^o2, N^o26; Wing 52 sa N^o53, N^o59 i Wing 70 sa N^o18, N^o57, svega 9 eskadrila i 165 aviona (99 Lysandr, 66 Blenheim). Ovde treba dodati i 14.lovačku grupu sa tri vinga (60,61 i 63) i 4 lovačke eskadrile (N^o85, N^o87, N^o607, N^o615 i) sa 94 lovca (68 Hurricane i 26 Gladiator) a još dve eskadrile (N^o3, N^o79) će stići već 11.maja.[6] Sve u svemu BAFF je u Francuskoj imao 25 eskadrila i 453 aviona. [1] grupa autora “Vojna enciklopedija”, Vojnoizdavački zavod, Beograd, 1972.godine, tom IX, str. 367 [2] http://www.geocities.com/CapeCanaveral/2072/Aug40.html#Scan [3] http://france1940.free.fr/adla/ada_may.html [4] [5] http://niehorster.orbat.com/017_britain/40-05_bef/bef_air_aasf.html [6] http://niehorster.orbat.com/017_britain/40-05_bef/bef_air_ac.html Aslani Samir
POČETNA STRANA
Copyright © 2009 Aero-Plan All rights reserved. Dozvoljeno je kopiranje tekstova, crteža i fotografija za neprofitne internet prezentacije. Komercijalna upotreba moguća uz dozvolu autora članka i redakcije sajta.